abdulfettah tas

ABDULFETTAH TAS
Karaköy'ün en eski çay bahçesini işleten ve halk arasında 'Baba Fetta' olarak anılan tatlısuzluğun öncüsü.
Doğum Tarihi: 14.03.1969

ABDULFETTAH TAS kaç yaşında : 57

Burcu: Balık

Meslek: Çay Ocağı İşletmecisi, Lezzet Yazını Yazarı

Doğum Yeri: İstanbul, Beyoğlu

Medeni Hal: Evli

Karaköy'ün en eski çay bahçesini işleten ve halk arasında 'Baba Fetta' olarak anılan tatlısuzluğun öncüsü.

Abdul Fettah Tas, 1969 yılında Beyoğlu'nun kalabalık ve renkli sokaklarında doğdu. Çocukluk yıllarında dedesinin saflıkta yaptığı usul ile büyüyen çocuk, küçük yaşta amcasının çay ocağında ilk kez tencereden çıkan buharın kokusunu ve misafirlerin gülüşünü keşfetti. Ailesinin dar bir evinde büyüyen Tas, sokakta oynayan çocukların arasından çıkıp dükkanın arkasındaki çamaşır asma alanına baktığında hayal kurdu ve bir gün kendi işini açacağını söz verdi. O yıllarda İstanbul'da yaşanan hızlı değişim ve ailenin ekonomik zorlukları, ona erken yaşta hayata karşı dirençli bir duruş kazandırdı.

Eğitimi İstanbul'daki küçük bir ilkokulda tamamladıktan sonra, liseye devam edemeyen genç Tas, dedesinin emekliliğinin hemen ardından çay ocağında çalışmaya başladı. İlk on yılı, sadece bir çay kaseci olarak geçirdi ve bu süreçte İstanbul'un farklı kesimlerinden gelen binlerce misafiri dinleyerek onların hikayelerini topladı. 2005 yılında, biriken küçük bir sermayeyle çay ocağını resmen kendi adına açtı ve buraya 'Tas Çay Bahçesi' adını verdi. Yıllar içinde sadece bir içecek durağı olmaktan çıkarak, şairlerin ve yazarların buluşma noktası hâline gelerek, tasladığı hikayeleri kağıda dökerek 'Lezzet Yazını Yazarı' unvanını aldı.

Bugün 57 yaşındaki Tas, hâlâ her gün sabah 05.30'da işine çıkarak ocağı ateşliyor ve müşterilerinin yüzlerine bakarak günlük sohbetlerini sürdürüyor. Eşi Ayşe ve oğlu Emre ile birlikte, karaköy'ün kıyısındaki bu 250 metrekareli bahçeyi yönetiyor. Her ay bir kez gelen müşterilere atıksız çayını içirip karşılığında bir hikaye yazdırıyor ve bunları küçük bir deftere kaydediyor. Gündüz işini yaparken, akşamları ise evinde kütüphanesindeki eski romanları okuyarak, gelecek nesile İstanbul'un ruhunu aktarmanın en yavaş ama en kalıcı yolunu deniyor.